Δευτέρα -Τρίτη - Τετάρτη 15.00-20.00 κατόπιν ραντεβου

Σας έχει τύχει και εσάς να αναρωτιέστε πώς μπορείτε να βοηθήσετε και τι μπορείτε να πείτε σε κάποιον άνθρωπο που μόλις διαγνώστηκε με καρκίνο; Μιας και είναι ερώτηση που μας έχουν κάνει αρκετοί συγγενείς και φίλοι ασθενών μας, συγκεντρώσαμε εδώ κάποιες συμβουλές από τους ίδιους τους ασθενείς μας, που πιστεύουμε ότι ίσως σας βοηθήσουν. 

Στο άκουσμα της διάγνωσης για ένα αγαπημένο σας πρόσωπο, είναι λογικό να αισθανθείτε άβολα σχετικά με το τι να πείτε ή να κάνετε, όμως όσο απλό και αν ακούγεται, αυτό που θα βοηθήσει τους περισσότερους ασθενείς είναι να δουν ότι είστε ανοιχτοί, ότι ενδιαφέρεστε για το πώς πραγματικά αισθάνονται και ότι γνωρίζουν ότι θα είστε εκεί για αυτούς. Κάθε άτομο με καρκίνο βιώνει μια πολύ διαφορετική εμπειρία, οπότε το να προσπαθήσετε να υποθέσετε πώς μπορεί να αισθάνονται ή το να συγκρίνετε την εμπειρία τους με κάποιον άλλο συγγενή ή φίλο σας, μάλλον δε θα ωφελήσει. Προσπαθήστε να εστιάσετε στη δική τους εμπειρία και στη δική τους διάθεση.

Να θυμάστε ότι μπορεί να μη θέλουν να μιλάνε ή να σκέφτονται συνεχώς για την κατάσταση της υγείας τους. Το να έχετε μια κανονική συζήτηση για καθημερινά πράγματα και να μοιραστείτε μαζί τους ένα αστείο μπορεί μερικές φορές να είναι πολύ ευπρόσδεκτο. Τέλος, προσπαθήστε να μην το πάρετε προσωπικά εάν δε θέλουν να μοιραστούν μαζί σας την κατάσταση της υγείας τους. Σεβαστείτε την ανάγκη τους για ιδιωτικότητα και δώστε τους τον απαραίτητο χρόνο. Επικοινωνήστε τους ότι βρίσκεστε εκεί γι’ αυτούς και αφήστε εκείνους να έρθουν σε εσάς μόλις αισθανθούν έτοιμοι. 

 

Σε μια έρευνα που πραγματοποίησε το Cancer Research UK, ερωτήθηκαν ασθενείς σχετικά με το τι τους βοηθάει να ακούνε από το περιβάλλον τους και εδώ είναι οι πιο συνηθισμένες απαντήσεις που δόθηκαν:

  • Αυτή πρέπει να είναι μια δύσκολη στιγμή για εσένα.
  • Αντί για “Όλα θα πάνε καλά”, δοκιμάστε να πείτε “Μακάρι όλα να πάνε καλά”
  • Δεν μπορώ να φανταστώ πώς νιώθεις.
  • Λυπάμαι που περνάς κάτι τέτοιο.
  • Δεν ξέρω τι να πω.
  • Είμαι εδώ για σένα αν θέλεις να μιλήσουμε.
  • Ξέρω ότι το να παραμένεις αισιόδοξος μπορεί να είναι δύσκολο κάποιες φορές, πώς αισθάνεσαι σήμερα;
  • Είδα μια πολύ ωραία ταινία τις προάλλες. Θα ήθελες να σου πω περισσότερα;
  • Άκου κάτι αστείο που συνέβη σήμερα. 
  • Μήπως θέλεις να μαγειρέψω για σένα σήμερα;
  • Είμαι εδώ αν θέλεις να μοιραστείς κάτι, αλλά αν δε θέλεις, θα ήθελα πολύ να σου πω τα νέα μου. 

 

Συναισθηματική υποστήριξη

Σύμφωνα με έρευνες, η συναισθηματική υποστήριξη ενός ασθενούς από την οικογένεια και τους φίλους του, ανεξάρτητα από την πρόγνωση του, μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά στην ποιότητα ζωής του. Πολλοί συγγενείς και φίλοι ασθενών μας, μας εκμυστηρεύονται ότι αποφεύγουν να εκφραστούν στους αγαπημένους τους από φόβο μήπως πουν το λάθος πράγμα. Η κατάσταση αυτή γίνεται αντιληπτή από τον ασθενή και δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος συναισθημάτων από όλες τις πλευρές, που οξύνει μια ήδη έντονη κατάσταση. Προκειμένου να γίνετε ένα πραγματικό στήριγμα για τον άνθρωπό σας, μη φοβηθείτε να είστε ανοιχτοί, να δείχνετε την ανησυχία σας και να συζητάτε ανοιχτά τους προβληματισμούς σας. 

Εδώ είναι μερικές συμβουλές που μπορεί να σας βοηθήσουν: 

Εάν αισθάνεστε άβολα με μία κατάσταση, δεν έχετε παρά να το συζητήσετε. Το να συζητάμε κάτι είναι πάντα πολύ περισσότερο βοηθητικό από το να προσποιούμαστε ότι δεν συμβαίνει. 

Εάν δεν έχετε κάτι να πείτε, δεν πειράζει. Κάντε τους απλά μια αγκαλιά. Κάποιες φορές είναι πολύ καλύτερο. 

Σεβαστείτε την ανάγκη τους για ιδιωτικότητα. 

Στείλτε τους ένα μήνυμα και πείτε τους ότι τους σκέφτεστε.

Ενημερώστε τους ότι αν θέλουν να μιλήσουν θα είστε εκεί για να τους ακούσετε. Σε περίπτωση που όντως είναι πρόθυμοι να μιλήσουν, βεβαιωθείτε από την πλευρά σας ότι είστε διαθέσιμοι. 

Να θυμάστε ότι το ταξίδι με τον καρκίνο είναι μεγάλο και οι ασθενείς χρειάζονται υποστήριξη σε όλη τη διαδικασία – στην αρχή με τη διάγνωση, κατά τη διάρκεια της θεραπείας αλλά και μετά το τέλος αυτής.

Μοιραστείτε ένα αστείο και μην αφήνετε στην άκρη τις μικρές χαρές της καθημερινότητας

Κρατήστε τη σχέση σας όσο πιο φυσιολογική και ισορροπημένη γίνεται.

 

Προσπαθήστε να μη:

  • Πείτε ότι ξέρετε πώς νιώθουν – δεν μπορούμε ποτέ να ξέρουμε πώς αισθάνεται κάποιος με καρκίνο. Ακόμα και αν οι ίδιοι έχουμε βρεθεί ακριβώς στην ίδια κατάσταση, κάθε άνθρωπος βιώνει την ίδια εμπειρία με το δικό του μοναδικό τρόπο.
  • Τους πείτε να είναι «δυνατοί» ή «να είναι θετικοί». Σε κάθε άνθρωπο ασκεί πίεση το να πρέπει να συμπεριφέρεται με έναν συγκεκριμένο τρόπο.
  • Το πάρετε προσωπικά εάν φαίνονται θυμωμένοι ή αναστατωμένοι ή δε θέλουν να μιλήσουν.
  • Τους δώσετε συμβουλές που δεν έχουν ζητήσει.
  • Συγκρίνετε την κατάστασή τους με κάποιον άλλο που γνωρίζετε, η εμπειρία κάθε ατόμου με τον καρκίνο είναι μοναδική.

 

Να είστε καλοί ακροατές.

Ένα από τα πιο σημαντικά κομμάτια της συναισθηματικής υποστήριξης είναι η ακρόαση, ένα κομμάτι το οποίο πολλές φορές υποτιμάται. Ένας καλός ακροατής προσπαθεί πραγματικά να συντονιστεί με το συνομιλητή του και να συνδεθεί με τις σκέψεις και τα συναισθήματά του. Καλή ακρόαση δε σημαίνει να έχετε όλες τις απαντήσεις. Απλά ακούστε τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς του συνομιλητή σας. Αυτό από μόνο του είναι υπεραρκετό. 

 

Κάποιες συμβουλές που μπορείτε να εφαρμόσετε όταν συνομιλείτε με κάποιον ασθενή:

Προσπαθήστε να διατηρήσετε τη συνομιλία ιδιωτική και με λίγους περισπασμούς. Αν η επικοινωνία είναι τηλεφωνική, αποφύγετε την ανοιχτή ακρόαση. 

Διατηρήστε οπτική επαφή. Προσπαθήστε να μην κοιτάζετε επίμονα σημεία του σώματός τους που δείχνουν να έχουν επηρεαστεί από την κατάσταση που βιώνουν.

Αφήστε τους να ηγηθούν της συζήτησης και προσπαθήστε να μην τους διακόπτετε.

Δώστε την πλήρη προσοχή σας.

Εάν η συνομιλία μαζί τους σας φαίνεται δύσκολη ή σας στενοχωρεί, μην αλλάξετε θέμα – πείτε τους απλά πώς νιώθετε, καθώς αυτό μπορεί να αποτρέψει οποιαδήποτε αμηχανία.

Εάν κλαίνε, αφήστε τους να εκτονώσουν το συναίσθημά τους και μην προσπαθήσετε να τους φτιάξετε τη διάθεση. Διαβεβαιώστε τους ότι είναι απόλυτα φυσιολογικό να είναι λυπημένοι.

Ένα φιλικό άγγιγμα του χεριού μπορεί να βοηθήσει, αλλά αν απομακρυνθούν δώστε τους τον απαραίτητο χώρο.

Αποδεχτείτε τις σιωπές στη συζήτηση και μην αισθάνεστε ότι πρέπει να τις γεμίζετε με λέξεις.

Τα ιατρεία μας